English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


ناصح: هرگز قصد اهانت به فردوسی بزرگ را نداشته‌ام
[نقد] پاسارگارد نیوز ـ سینا جهانگیری:
اخیرا برخی وبلاگها هجمه‌های شدیدی را بر علیه آقای رامین ناصح بخاطر مقاله‌ای از ایشان در نقد دو بیت از شاهنامه فردوسی (ز شیر شتر خوردن و سوسمار / عرب را بجایی رسیده ست کار / که تاج کیانی کند آرزو / تفو بر تو ای چرخ گردون تفو!) صورت داده‌اند. در همین رابطه در گفتگویی با دبیرکل کانون آینده نگری، نظر ایشان را پیرامون این اعتراضات جویا شدیم.

ناصح در این باره گفت: کسانی که این اعتراضات و توهینهای شدید را کرده‌اند، لابد نوشته‌های دیگر من درباره فردوسی را نخوانده‌اند. من هرگز قصد اهانت به فردوسی بزرگ را نداشته‌ام و در واقع مقاله‌ام در نقد دو بیتی بود که نه نظر شخصی فردوسی، بلکه از قول شخص دیگری است.

وی افزود: من در نوشته‌های دیگرم از این شاعر بزرگ بارها ستایش کرده‌ام و طی دهسال اخیر بارها مراسم بزرگداشت فردوسی را در اهواز و شهرستانها برپا داشته‌ام. با توجه با اینکه در ادبیات عرفانی هم کنکاشهایی داشته‌ام، فردوسی را به‌عنوان یک حکیم بزرگوار می‌شناسم و پژوهشگرانی چون دکتر محمودی بختیاری هم در اثر گرانسنگ «شاهنامه آبشخور عارفان» رگه‌های تفکر عرفانی را از شاهنامه فردوسی استخراج کرده‌اند. حتی طریقتهای نوپدید عرفانی مثل «اکنکار» که از امریکا برخاسته، فردوسی را یکی از مقامات بلندپایه معنوی می شمارند.

دبیرکل کانون آینده نگری ایران تصریح کرد: اثر گرانسنگ شاهنامه، آمیخته‌ای است از عرفان، غیرت، حماسه، دلاوری، ستایش مردانگی و مروت و انساندوستی در کنار میهندوستی. اما دو بیتی که من آنرا نقد کردم، اخیرا ورد زبان بسیاری جوانان متعصب شده و طبیعتا با توجه به اینکه ما در ایران جمعیتی از عربها و عرب زبانها داریم، این موضوع به آنها برمی‌خورد و برای انسجام و یکپارچگی جامعه ما سودمند نیست. کجا این حرف من غیر منطقی است؟ فردوسی آموزه‌های زیبا و انسانی زیادی دارد. چرا اینها ورد زبان جوانها نمی‌شود و چسبیده‌اند به شیر شتر خوردن و سوسمار؟!! که از نظر بسیاری پژوهشگران هم این دوبیت الحاقی است.

این شاعر کلاسیک افزود: منصفانه نیست بنده را بخاطر این مقاله کوتاه اینچنین تخطئه کنند، بدون اینکه به سوابق نوشته‌ها و فعالیتهایم توجه داشته باشند و این خرده‌گیری بسیار محترمانه را توهین تلقی کنند. البته من بخاطر روحیه اومانیستی و جهان گرایی -که آنرا پنهان هم نمی‌کنم- به مولانا و سعدی بیشتر از فردوسی گرایش دارم؛ اما هرگز اهانتی به پیشگاه این شاعر ارجمند روا نداشته‌ام و او را کوشنده‌ای می‌دانم در راه حفظ میراث فرهنگی و نشر اندیشه‌های سازنده و ناب انسانی در کنار میهندوستی و دلسوزی برای فرهنگ و ادب میهن خود و زنده نگهداشتن دانسته‌های تاریخی؛ که دین بزرگی به گردن ادب فارسی دارد و باید به شایستگی از او تجلیل شود.

ناصح در خاتمه گفت: اینها را نه در پاسخ انتقادات دوستان، بلکه قبلا هم گفته‌ام. بیاییم با نوشته‌های هم گزینشی برخورد نکنیم. بیتی مثل «چو نیکی کنی نیکی آید برت / بدی را بدی باشد اندر خورت» باید ورد زبان جوانهای ما شود.

اضافه شده توسط عمو اروند | ۱۰:۴۷ ۸۸/۶/۱۵


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر