English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


ارزش زندگی و زندگان
[اخبار و مقالات رسیده به بلاگ‌نیوز] نکیسا کاتب ـ «لئوناردو داوینچی/ Leornardo da Vinchi» شخصیت هنری بزرگ ایتالیا جمله‌ای دارد بدین‌شکل:«کسی که برای زندگی ارزش قائل نیست، شایسته‌ی داشتنش را ندارد.» اگر من بخواهم در اولین واکنش چیزی بگویم، خواهم گفت:

«او راست گفته‌است.» اما پس از مقداری تأمل به این نتیجه می‌رسم که این حرف با بسیاری اما و اگرهای دیگر نیز آمیخته‌است. کسی که برای زندگی خود ارزش قائل نیست، دیر یا زود، در عمل زندگی را از خود می‌گیرد. میوه‌ی درخت، فقط در پای درخت می‌افتد و نه جای دیگر. اما اگر کسی برای زندگی دیگران ارزش قائل نیست، باز این حالت، سه گزینه دارد. گزینه‌ی اول آنست که در ذهن خود و دریافت‌هایی که دارد به جهان و مردم جهان فاتحه می‌خواند. اما در عمل، کاری علیه مردم انجام نمی‌دهد. سرایی را ویران نمی‌کند و چراغ زندگی انسان‌ها را نیز خاموش نمی‌سازد. گزینه‌ی دوم آنست که شخص مورد نظر، هم برای زندگی دیگران ارزش قائل نیست و هم در واقعیت تلاش می‌کند که اندیشه‌ها‌ی خویش را عملی سازد. بدین معنا، هرجا که از دستش برآید، دوست دارد زندگان را زنده نگذارد. این شخص را باید بیمار روانی دانست. هرجا که هست باید با دستور پزشک، وی را در جایی به بندکشید تا مورد مداوا قرار بگیرد. گزینه‌ی سوم در مورد کسانی است که فقط برای مخالفان خویش، ارزش زنده بودن قایل نیستند. این افراد، بهترین‌های زندگی را برای کسانی می‌خواهند که با آنان از در موافقت درمی‌آیند. هرکس که به شکلی با آنان و اندیشه ها و طرز کار و برخوردشان مخالف باشند، باید به جنایتکارترین شکل ممکن از موهبت هستی محروم گردند. راستی با اینان چه باید کرد؟ می‌دانم که هریک از ما نیز برای این مورد جوابی داریم. اما شاید جواب ما همه‌ی به شکلی در حرکت فزاینده‌ی سیلاب‌گونه‌ای تجلی می‌یابد که این‌روزها، خانه به خانه، فضای ایران را دربرگرفته‌است.

اضافه شده توسط عمو اروند | ۱۶:۴۱ ۸۸/۶/۱۵


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر