English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


عرق ريختن بيهوده / ایران ورزشی
[ورزش] لشكركشى فدراسيون فوتبال ايران به تورنمنت محقر بازيهاى غرب آسيا كه اساساً اهميتى در فوتبال جهان ندارد هشدارى جدى و تأسف برانگيز است. عنوان «پيرترين تيم» كه به نماينده ايران داده شده، علامت سؤال بزرگى مقابل سياست هاى فوتبال در ايران به وجود مى آورد. مقايسه چهره هاى جوان و ريزاندام كويتى با مهاجم باسابقه اى مثل رضا عنايتى كه «پيرترين بازيكن» جام شده، مى تواند دلايلى مثل تحليل غلط فدراسيون در محاسبات اين تورنمنت مهجور داشته باشد.


ما در تاريخ ۷۶ ساله جام جهانى تنها ۳ بار شانس حضور در مهمترين جام دنيا را پيدا كرده ايم. محافل فوتبال جهان، رسيدن به جام جهانى را فرصتى بزرگ قلمداد مى كنند.
فدراسيون ها در اين شرايط صاحب منابع تازه مالى _ اطلاعاتى مى شوند و مى توانند با جهشى بلند، اعتبار بيشترى براى خود و فوتبال كشورشان به دست آورند.
اما جدا از سود مالى كه خواه ناخواه نصيب فدراسيون خواهد شد به نظر مى آيد مديران مجموعه فوتبال ايران انگيزه كافى يا قدرت و سياست مناسبى براى ارتقاى سطح فوتبال كشور ندارند.
لشكركشى فدراسيون فوتبال ايران به تورنمنت محقر بازيهاى غرب آسيا كه اساساً اهميتى در فوتبال جهان ندارد هشدارى جدى و تأسف برانگيز است.
مشخصات تعجب برانگيزى كه تيم ايران در جمع تيم هاى فوتبال حاضر در قطر پيدا كرده، قابل تأمل است.
«عنوان پيرترين تيم» كه به نماينده ايران داده شده، علامت سؤال بزرگى مقابل سياست هاى فوتبال در ايران به وجود مى آورد. مقايسه چهره هاى جوان و ريزاندام كويتى با مهاجم باسابقه اى مثل رضا عنايتى كه «پيرترين بازيكن» جام شده، مى تواند دلايلى مثل تحليل غلط فدراسيون در محاسبات اين تورنمنت مهجور داشته باشد.
اما چگونه ممكن است مقامات تصميم گيرنده براى انتخاب و اعزام تيم به بازيهاى دوحه فاقد اطلاعات مانده باشند؟ امروز در حالى كه در برنامه هاى فوتبال فيفا بازى بنگلادش جزو تقويم بازيهاى جهان شده، هيچ اثرى از مسابقات تيم ملى ايران در دوحه به چشم نمى آيد! تيمى كه جزو ۳۲ نماينده جهان براى جام جهانى ۲۰۰۶ است و حداقل در اين چند ماه مى تواند با حفظ پرستيژ بيشتر، شخصيت متفاوتى از خود بسازد.
اگر پيروزى با ۴ گل، در مقايسه اعداد و ارقام ، پيروزى بزرگى باشد، اما نمايش ايران در ميان جوان هايى كه براى كسب تجربه به قطر آمده اند يك شكست استراتژيك به حساب مى آيد.
در چنين ايامى تيم هاى حاضر در جام جهانى شرايط بسيار سخت ترى براى خود قايل مى شوند و به هر پيشنهاد و دعوتى به سادگى پاسخ نمى دهند. آنها پذيرش دعوت از كشورهاى ديگر و حضور در ميدان را فقط به شرط قدرت و اعتبار حريفان و البته با دريافت مبالغ سنگين تر قبول مى كنند تا به اين ترتيب قيمت و ارزش خود را بالا برده باشند.
آن وقت عرق ريختن و دوندگى بازيكنانى مثل نكونام و برهانى مقابل فوتباليست هاى درجه پايين كويتى و سكوهاى خالى از تماشاگر نشان مى دهد كه مديران ما در تحليل شرايط فوتبال خود و دنياى پيرامونى دچار اشتباه بزرگى هستند. اشتباهى كه نه تنها با شخصيت بازيكنان بزرگ فوتبال كشورمان بلكه با آبروى فوتبال ملى بازى مى كند.
امارات از حضور در اين جام انصراف مى دهد، كويت تيم جوانانش را مى فرستد و باقى با ميانگين زير ۲۱ سال حاضر مى شوند، ولى ما به دليل نداشتن اطلاعات لازم يا قدرت تحليل شرايط، با جديت بيش از اندازه! به دوحه مى رويم و پيرترين تيم تورنمنت لقب مى گيريم!
گمان نمى كنيم اين نمايش و اين القاب شايسته فوتبالى باشدكه قرار است نامش آخر همين هفته در باشكوه ترين مراسم قرعه كشى جهان در ميان بزرگ ترين تيم هاى فوتبال قرار بگيرد و چند ماه ديگر در استاديوم هاى عظيم آلمان قسمتى از با شكوه ترين جشن فوتبال دنيا باشد.
زمانى كه كشورهاى پيشرفته و صاحب برنامه فوتبال آسيا حاضر نيستند «بازيهاى آسيايى» را جدى بگيرند و آن را حداكثر جايى براى تجربه و تدارك تيم هاى جوانتر خود به حساب مى آورند، ايران با چه انگاره اى در بازيهاى كوچكتر و كم اهميت تر «غرب آسيا» دنبال يك قهرمانى بى معنى و كم اعتبار است.
ما هافبك وسط خود در جام جهانى و يكى از ده ستاره قاره آسيا را در حالى نود دقيقه تمام دنبال توپ سرگردان و خسته مى كنيم كه همسايگان عقب افتاده اى مثل كويت چشم اندازهاى خود را به رخ ما مى كشند و احتمالاً به جديت ما لبخند مى زنند. اگر تا ديروز نتيجه گرايى و صعود به جام جهانى عاملى براى اجتناب از فوتبال زيبا بود، امروز به نظر مى آيد دغدغه پيروزى هاى بى ارزش در فوتبال ، آينده ما را به شدت تهديد مى كند.
قهرمانى دربازيهاى غرب آسيا موفقيتى براى ايران كه اين روزها بايد آماده حضور در جام جهانى باشيم نيست. اين را مى شود از رفتار كويتى ها آموخت، از تيم هايى كه با جوانان ۲۱ ساله جلوى ما صف آرايى كرده اند.

اضافه شده توسط امیر علیزاده | ۲۱:۵۳ ۸۴/۹/۱۴



ببین من اونور چند روز پیشم در این مورد چیز نوشتم.ولی خب به هر حال ااینم فوتبال هست دیگه!!!
خب ما نداریم ۱.۵ میلیون دلار بدیم برزیل که باهامون بازی کنه!!!
خب نداریم که بریم با تیمهای خوب بازی کنیم!
خیلی چیزا نداریم ولی با همینم خوب داریم کار میکنیم.
حالا خیال میکنید که مثلا ۶-۵ سال دیگه همین کویت و امارات واسه ما شاخ میشن؟؟؟
شما زنده و من زنده یاد.......بازم میبینیم که این عربها کاری از دستشون بر نمیاد.
به هر حال ایران مثه برزیل میمونه.وقتی میبریم همه حال میکنن و وقتی هم میبازیم بازم همه حال میکنن.......شاید ما حال نکنیم که باختیم ولی خب واسه بقیه قشنگه.
آخه فوتبالی که تیم های لیگش زمین ندارن تو میخوای تیم ملی اش نره بازی های غرب آسیا ؟؟؟
توسط بطری در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۴ ۱۰:۲۱ ق.ظ

ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر